Το σπίτι σου μια νέα φυλακή – Λευτεριά στον Γρ. Τσιρώνη

[αναδημοσίευση απο Athens Indymedia | από Συνέλευση έναντια στην νέα αντιτρομοκρατική εκστρατεία: υπόθεση «ληστές του Διστόμου»]

Στις 7 Δεκεμβρίου ο αναρχικός Γρηγόρης Τσιρώνης αφέθηκε «ελεύθερος» μετά την παρέλευση της 18μηνης προφυλάκισης και του επιβλήθηκε κατ’οίκον περιορισμός με 24ωρη αστυνο-μική φύλαξη. Η δυσμενής αυτή εξέλιξη σε βάρος του συντρόφου μας προστίθεται στη μακρά λίστα στοχοποιήσεων και εμμονικών διώξεων εναντίον του από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές.
Με αφετηρία το 2006, βρέθηκε με κατασκευασμένα στοιχεία καταζητούμενος για ληστείες τραπεζών και επικηρυγμένος για 600.000 ευρώ, ως μέλος των «ληστών με τα μαύρα». Μετά από 9 χρόνια φυγοδικίας, στη δίκη αθωώνεται ομόφωνα. Παρ’όλα αυτά, προφυλακίζεται ως μέλος των «ληστών του Διστόμου» και αναβαθμίζεται το κατηγορητήριο με τον ψευδή ισχυρισμό ότι δεκάδες ανεξιχνίαστες ληστείες τραπεζών εντάσσονται στο πλαίσιο δράσης της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας.

«…Η συγκεκριμένη υπόθεση αποτελεί την συνέχεια της «αντιτρομοκρατικής” εκστρατείας του ελληνικού κράτους, καθώς συμπυκνώνει όλα τα κατασταλτικά και δημοσιο-γραφικά αφηγήματα που ξεκινούν από τα διεφθαρμένα αστυνομικά γραφεία, μετατρέπονται σε κατασκευασμένες αλήθειες από τα βρώμικα στόματα των δημοσιογράφων για να καταλήξουν να γίνονται επίσημες κατηγορίες σε στημένες δικογραφίες με τις υπογραφές των δικαστικών λειτουργών της «ανεξάρτητης” δικαιοσύνης.
..Αυτή την στιγμή, ο Γρηγόρης δεν αναπνέει τον αέρα ελευθερίας που δικαιούται αλλά βρίσκεται φυλακισμένος στο σπίτι του. »
απόσπασμα κειμένου έγκλειστων αναρχικών

«…Άλλωστε για μένα ο ρόλος της αστικής δικαιοσύνης ήταν και παραμένει ακόμα ξεκάθαρος. Πρόκειται για μια δικαιοσύνη ταξική, η οποία υπηρετεί και διαφυλάσσει τα συμφέροντα της ολιγαρχίας. Μια δικαιοσύνη τελικά, που εξαντλεί την εκδικητικότητά της τόσο στους φτωχούς προλετάριους, όσο και στους πολιτικούς αντιπάλους της αστικής δημοκρατίας, συνυπογράφοντας τα διαβιβαστικά των διωκτικών αρχών και καταδικάζοντας τους σε εξοντωτικές ποινές χωρίς ίχνος στοιχείων, με μοναδική ένδειξη την πολιτική τους ταυτότητα..”
Γρ. Τσιρώνης